Γεννιέσαι με μάτια κλειστά;
Βλέπεις στο σκοτάδι;
Θα σταθείς απέναντι σ’ έναν βασιλιά;
Θα καθόσουν στον θρόνο του;
Θα έλεγες ότι δαγκώνεις αλλά δεν γαυγίζεις;
Είσαι η πιο σημαντική...
όταν μόνη περπατάς;
Όταν πέφτεις κατακόρυφα ...
τελικά στέκεσαι στα πόδια σου;
Σου σηκώνεται η τρίχα όταν μυρίζεσαι καυγά;
Βρίσκεις τον δρόμο εύκολα ακόμη κι αν χαθείς;
Ξέρεις πού πέφτει ο Γατοπαράδεισος;
Γιατί οι γάτες μπορούν και οι γάτες θα πράξουν.
Το σκουπόξυλο σε φέρνει σε μέρη μακρινά;
Έχει καεί η γούνα σου...
-Σε έχουν ξορκίσει... -Και διώξει;
Ήσουν η φίλη του Γουίτινγκτον;
Ή η βοηθός του Πάιντ Πάιπερ;
Απόφοιτη παράδεισου ή κόλασης;
Είσαι κακιά μαινάδα;
Ή λύγκας λυγερός;
Αποζητάς τα βλέμματα...
όταν μυρίζεις τα μπερδέματα;
Ήσουν παρούσα όταν οι Φαραώ έφτιαξαν την Σφίγγα;
Αν ήσουν εσύ είσαι γάτα στ’ αλήθεια,...
Γατοτράγουδα για γάτες...
Πέφτουμε στη γη σαν ιπτάμενο τραπέζιο.
Διπλό τόλουπ και σάλτο στη άκρη της ρόδας...
σκαρφάλωμα τοίχου, λίκνισμα στα κλαδιά...
ισορροπία σε δοκό αλλά κι επίδειξη μόδας.
Οι γάτες μπορούν και οι γάτες θα πράξουν.
Τραγουδάς ταυτόχρονα σε τόνους πολλούς;
Ντουέτα του Ροσίνι...
και βαλς του Στράους...
Και μπορείς, όπως οι γάτες, να ξεκινήσεις με το Σι...
που πάντα θριαμβευτικά τα σπάει όλα;
Οι γάτες είναι βασίλισσες της νύχτας.
Τραγουδώντας σε ύψη αστρικά.
Η ΠΟΝΤΙΚΟΠΑΓΙΔΑ
Τα καταφέρνουν με κομμάτια από τον Μεσσία.
Αλληλούια, χορωδία αγγελική.
ΜΟΡΙΑΡΤΙ!
ΜΑΚΑΒΙΤΙ! ΚΑΤΑΖΗΤΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΝΤΑ
Η μυστική θεότητα...
της αναίσχυντης γατοσύνης...
«Ζήτω» κραύγαζε γύρω από τον καθεδρικό...
Ζωή στην Αιώνια Γάτα!
Γατίσια, αδίστακτη, πιστή κι αληθινή...
Σε άλλους που κάνουν...
όσα...
κάνουν οι γάτες που μπορούν...
γιατί οι γάτες μπορούν και το κάνουν...
οι γάτες τραγουδούν ύμνους για γάτες...
νέες και γερασμένες...
Γατοτράγουδα και γατοχορούς...
Γατοτράγουδα για γάτες...
Γάτες πρακτικές...
Δραματικές...
Πραγματιστικές...
Φανατικές...
Ρητορικές...
Δελφομαντικές...
Σκεπτικές...
Δυσπεπτικές...
Ρομαντικές...
Σχολαστικές...
Κριτικές...
Παρασιτικές...
Αλληγορικές, μεταφορικές...
-Στατιστικές και -Μυσταγωγικές...
Πολιτικές...
Υποκριτικές...
-Κληρικές. -Υστερικές!
Κυνικές.
Ραβινικές.
Και μαγικές!
Γατοτράγουδα για γάτες.
Πηγαίνεις στον χορό;
Στη θέση σου δεν θα πήγαινα.
Μπορεί να είναι επικίνδυνο.
Ακούγεται ότι ο Μακάβιτι θα νικήσει φέτος.
Ο Μακάβιτι;
Μακάβιτι, κανένας δεν του μοιάζει...
Μάγος φοβερός.
Αλλά και τέρας ανηθικότητας...
Τον βλέπεις μια στιγμή...
Έλα!
Μαγεία!
Λοιπόν, πώς σε λένε;
Γάτα σού δάγκωσε τη γλώσσα;
-Βικτώρια. -Βικτώρια;
Πρέπει να έχεις κι άλλο όνομα.
Άλλο;
Η ονομασία των γατών είναι υπόθεση δύσκολη...
κι όχι παιχνιδάκι για να περνά η ώρα.
Μπορεί αρχικά να σκεφτείς ότι είμαι θεότρελος...
σαν σου πω ότι η γάτα πρέπει να έχει τρία ονόματα.
Πρώτο από όλα, το όνομα καθημερινής χρήσης.
-Όπως: -Πίτερ.
-Αύγουστος. -Αλόνζο.
Ή Τζέιμς.
Όμως, μια γάτα χρειάζεται όνομα ιδιαίτερο...
κάτι περίεργο και πιο κυριλέ...
αλλιώς πώς θα ορθώνει την ουρά περήφανα...
θα τεντώνει τα μουστάκια της ή θα κάνει ντεφιλέ;
Όμως πάνω απ’ όλα εκκρεμεί ακόμη ένα όνομα...
κι αυτό ποτέ δεν θα το μαντέψεις...
το όνομα που καμία ανθρώπινη έρευνα δεν βρίσκει...
όμως η γάτα μόνο γνωρίζει και ποτέ δεν θα αποκαλύψει.
Όταν βλέπεις μια γάτα σε βαθύ στοχασμό...
ο λόγος, στο λέω, είναι πάντα αυτό:
το μυαλό της μπλεγμένο σε ενδιαφέρουσα σκέψη...
στη σκέψη...
του ονόματός της...
Του ανείπωτου, χιλιοειπωμένου, ανειπωμένου...
δύσκολου και ακατανόητου...
μοναδικού ονόματος, ονόματος, ονόματος...
Ονόματος,...
Ονόματος, ονόματος...
Ο κύριος Μιστοφελής, η μαγική γάτα!
Οι γάτες βγαίνουν απόψε...
όλες μαζί θα βγούνε...
Το Γατοφέγγαρο θα λάμπει...
Και οι γάτες θα έρθουν στον Γατοχορό...
οι γάτες βγαίνουν απόψε...
έρχονται...
στον Γατοχορό.
Οι γάτες συναντιούνται μια φορά τον χρόνο.
Στον Γατοχορό που όλοι χαιρόμαστε.
και η αρχηγός μας σύντομα θα εμφανιστεί...
και θα κάνει την επιλογή...
Όταν η Δευτερόνομη λίγο πριν την αυγή...
μέσα στην νεκρική σιγή...
φανερώνει ποια γάτα θα ξαναγεννηθεί...
και θα γυρίσει σε μια νέα Γατοζωή.
Γιατί εκεί πάνω είναι ο Γατοπαράδεισός μας...
γεμάτος θαύματα που μόνο μια γάτα βλέπει...
Και οι γάτες ρωτούν γιατί τολμούν...
Ποια θα είναι;
Γατοπαράδεισος;
Ψηλά, ψηλά στον ουρανό.
Από εκεί η πιο άξια γάτα θα ξαναγεννηθεί.
Για να γίνει αυτό που πάντα ονειρευόταν.
Πώς θα την επιλέξουν;
Τραγουδώντας ένα τραγούδι για τον εαυτό της, φυσικά.
Που θα λέει ποια είναι και τι κάνει.
Έλα.
Έλα να δεις μια γάτα που θα προσπαθήσει να την επιλέξουν απόψε.
Έχω μια τεμπελόγατα υπόψη.
Το όνομά της είναι ΤζένιμετηΒούλα.
Είναι καφετιά...
με τιγρέ λωρίδες και βούλες λεοπάρ...
Όλη μέρα κάθεται πάνω στην σκάλα...
΄Η στο σκαλί ή στο χαλάκι...
Κάθεται, κάθεται, κάθεται...
αυτό κάνει μια γάτα τεμπέλα.
Όμως...
όταν σωπάσει της ημέρας η φασαρία...
Τότε της τεμπέλας γάτας ξεκινά η εργασία...
κι όταν όλοι στο κρεβάτι τους κοιμούνται...
σηκώνω τα φουστάνια μου και τρυπώνω υπογείως...
αφού πολύ ανησυχώ για τα ποντίκια...
άσχημη συμπεριφορά και καθόλου τρόποι...
κι όταν τα βάζω στη σειρά...
τους μαθαίνω μουσική, κροσέ, και δαντέλα...
Είναι το γεύμα μου αφού με διασκεδάσουν.
Έχω μια τεμπελόγατα υπόψη...
Το όνομά της είναι ΤζένιμετηΒούλα.
Της αρέσει να στρίβει το κορδόνι της κουρτίνας...
και με αυτό να κάνει κόμπους ναυτικούς
Κάθεται στο περβάζι...
ή σε ότι είναι απαλό και πλατύ
Κάθεται, κάθεται, κάθεται...
Αυτό κάνει μια τεμπέλικη γάτα!
Όμως...
όταν σωπάσει της ημέρας η φασαρία...
τότε ξεκινά της τεμπέλας γάτας η εργασία...
Νομίζω στις κατσαρίδες θα γνωρίσω τη δουλεία...
για να τις σώσω από την αχρείαστη ανία...
Έτσι οργάνωσα αυτόν τον άτακτο όχλο...
σε στρατό πειθαρχημένο...
με σκοπό στη ζωή για μια πράξη καλή.
Έχω φτιάξει επίσης από σκαθάρια μια μπάντα!
Κατσαρίδες!
Χαμόγελα!
Και τώρα για κερασάκι στην τούρτα.
Γιατί θέλει μια νέα Γατοζωή;
Δεν μπορώ να συνεχίσω να ζω μέσα στην κουζίνα.
Μην το παίρνετε επάνω σας!
Για τις τεμπελόγατες ας χαρούμε λοιπόν...
αφού σε αυτές βασίζεται του νοικοκυριού το παρόν.
Τρία ζήτω, τρία ζήτω, τρία ζήτω...
Ευχαριστώ, καλοί μου.
Μιάου.
Δεν το βρίσκεις λίγο ξεπερασμένο;
Με τις κατσαρίδες να χορεύουν και τα ποντίκια να τραγουδούν.
Τα ποντίκια, βέβαια, ήταν καλά.
Αλλά είναι λίγο παλιομοδίτικο.
Παράτα μας.
Απλώς να βοηθήσω ήθελα.
Αλλά ας τσιμπήσω κάτι καλύτερα.
Βγες από αυτήν την κουζίνα αμέσως.
Ας χορέψουμε!
-Ο Ραμ Ταμ Τάγκερ είναι γάτα περίεργη. -Μια γάτα περίεργη.
Αν μου προσφέρεις φασιανό, πέρδικα επιθυμώ.
Αν με βάλεις σε σπίτι θα προτιμήσω διαμέρισμα.
Αν πάλι με βάλεις σε διαμέρισμα θα θελήσω σπίτι.
Αν θέλεις να κυνηγήσω ποντίκι θα προτιμήσω αρουραίο.
Αν μου δείξεις τον αρουραίο θα προτιμήσω το ποντίκι.
Ευχαριστώ, Τάγκερ!
Ο Ραμ Ταμ Τάγκερ είναι γάτα περίεργη.
Και δεν υπάρχει όνομα για να με φωνάξεις...
γιατί θα κάνει πάντα αυτό που θέλει.
Και τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει.
Ο Ραμ Ταμ Τάγκερ είναι απίστευτα βαρετός.
Μόλις με βάλεις σπίτι, έξω θέλω να βγω.
Πάντα βρίσκομαι στης πόρτας τη λάθος πλευρά.
Μόλις μπω σπίτι θέλω να ρίξω ματιά.
Ξαπλώνω στο συρτάρι του γραφείου...
αλλά χαλάω τον κόσμο για να βγω ξανά.
Λες να τον έχουν ευνουχίσει;
Γιατί αυτές οι νότες είναι λίγο ψηλές.
Ξέρεις...
Ο Ραμ Ταμ Τάγκερ είναι μια γάτα περίεργη.
Και δεν υπάρχει λόγος να αμφιβάλλεις.
-Φώτα. - Γιατί θα κάνει πάντα αυτό που θέλει.
Και τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει.
Μπορώ να χορέψω όπως αυτός.
-Κοίτα. -Να σε δω.
Είναι εύκολο.
Ο Ραμ Ταμ Τάγκερ είναι ζώο περίεργο.
Οι κακοί μου τρόποι είναι συνήθεια.
Γεια σου.
Αν προσφέρεις ψάρι σίγουρα θα κάνω πάρτι.
Αν δεν έχει ψάρι, τότε, αγάπη μου, δεν θα φάω κουνέλι.
Αν μου δώσεις κρέμα θα στραβώσω τρελά...
γιατί πάντα μου αρέσει...
ό,τι βρίσκω μονάχος.
Βικτώρια.
Σταμάτα τη φιγούρα.
Θα με πιάσετε, λοιπόν, χωμένο μέχρι τα αυτιά...
αν το κρύψετε βαθιά στο κελάρι.
Ο Ραμ Ταμ Τάγκερ...
έχει τον τρόπο του κι είναι δαιμόνιος...
Στον Ραμ Ταμ Τάγκερ...
δεν αρέσουν τα χάδια...
όμως πηδώ στην αγκαλιά σου την ώρα που ράβεις...
γιατί τίποτα δεν είναι πιο διασκεδαστικό από ένα απαίσιο κουβαρομπέρδεμα.
Ναι!
Ο Ραμ Ταμ Τάγκερ είναι γάτα περίεργη...
Στον Ραμ Ταμ Τάγκερ δεν αρέσουν τα χάδια...
Όχι, όχι. Όχι άλλο γάλα.
Γάλα!
Ο Ραμ Ταμ Τάγκερ είναι γάτα περίεργη...
δεν χρειάζεται καν να το πω.
Γιατί θα κάνει πάντα αυτό που θέλει...
Και τίποτα δεν πρόκειται να...
να...
Να...
Και τίποτα δεν πρόκειται...
να...
να αλλάξει.
Κοίτα τη γάτα...
που σε κοιτά διστακτικά.
Στο φως της πόρτας...
που φέγγει σαν χαμόγελο επάνω της...
βλέπεις την άκρη απ’ το παλτό της...
σκισμένη, λασπωμένη...
Βλέπεις την άκρη απ’ το βλέμμα της...
που σε καρφώνει λοξά.
Και...
Έχει πολλές κυνηγήσει σε μέρη κακόφημα...
Από τον σκοτεινό δρόμο της Τότεναμ Κορτ...
δραπέτευσε σε μέρη επικίνδυνα.
Από την παμπ ο Ανατέλλων Ήλιος μέχρι την παμπ ο Καλός Φίλος.
Κι ο ταχυδρόμος αναστέναξε και το κεφάλι του έξυσε...
Θα περίμενε κανείς να είναι νεκρή.
Και ποιος θα πίστευε αλήθεια ότι εκείνη...
ήταν η Γκριζαμπέλα η γάτα η λαμπερή...
η Γκριζαμπελα η γάτα η λαμπερή...
Ποιος θα μπορούσε να έχει αντιληφθεί...
ότι ήταν η Γκριζαμπέλα η γάτα η λαμπερή...
Ποια ήταν;
Ήταν το αστέρι του Γουίντμιλ.
Μετά πήγε με τον Μακάβιτι.
Τώρα ζει στη ρημαγμένη γη.
ΘΕΑΤΡΟ ΓΟΥΙΝΤΜΙΛ
Καλησπέρα, σε όλους.
Ωχ, όχι. Κοίτα ποιος εμφανίστηκε.
Δείχνεις πεινασμένη.
Δεν γίνεται να πας στον χορό με άδειο στομάχι.
Δηλαδή ελπίζεις ότι θα σε επιλέξουν;
Ναι. Θέλει να ξαναγεννηθεί ως λεπτή γάτα για να παχύνει ξανά.
Αλλά θα χάσει!
Πώς τολμάς! Μην την ακούς.
Μην τον ακούς αυτόν γιατί είναι ένας μπασ...
Είμαι ο Μπάστοφερ Τζόουνς κι όχι πετσί και κόκκαλο.
Για την ακρίβεια, αρκετά ευτραφής...
όχι θαμώνας των παμπ αλλά ιδιοκτήτης κλαμπ.
Είμαι ο γάτος της Σεντ Τζέιμς...
ο γάτος που όλοι χαιρετούν όταν στον δρόμο με δουν...
Με το μαύρο μου ένδυμα...
όχι ποντικοκυνηγός μα ένας κύριος σωστός...
με άψογη κορμοστασιά.
Το ΄χεις. Πάμε.
Έτοιμη;
Συγγνώμη.
Μήπως είσαι η ΤζένιμετηΒούλα;
Ναι.
Ξέρεις, τη δουλειά σου θα έπρεπε να τη μάθει όλος ο κόσμος.
Ναι.
Κι αυτό το πρόσωπο θα ‘πρεπε να είναι σε αφίσα.
ΚΑΤΑΖΗΤΕΙΤΑΙ Ο ΜΑΚΑΒΙΤΙ ΑΜΟΙΒΗ 100 ΛΙΡΕΣ
Σε όλη την Σεντ Τζέιμς το όνομα το πιο ξακουστό...
είναι το όνομα της πιο στιλάτης γάτας.
Κι όλοι είμαστε περήφανοι που υποκλίνεται και μας χαιρετά...
ο Μπάστοφερ Τζόουνς που τις λευκές γκέτες του φορά.
Οι επισκέψεις μου συχνές στους Απόφοιτους...
και είναι ενάντια στους κανόνες...
για οποιαδήποτε γάτα να ανήκει εκεί και ταυτόχρονα...
στα Ενωμένα Ανώτερα Ιδρύματα.
Για τον ίδιο λόγο, την εποχή του κυνηγιού...
δεν με βρίσκεις στου Φοξ μα στου Μπλιμπ.
Όχι!
Συχνά θα με βρεις στο «Θέατρο και Οθόνη»...
που είναι διάσημο για τα θαλασσινά του.
Την εποχή του ελαφιού ευλογώ...
τα ζουμερά κόκκαλα του Πότχαντερ.
Και πριν το μεσημέρι, ούτε δεύτερο πιο πριν...
Μάλιστα. Αυτό δεν πρόκειται να συμβεί, σωστά;
Εντάξει;
Κοίτα τον εαυτό σου και κοίτα εμένα...
και το ξέρεις ότι είμαι ευαίσθητος με το βάρος μου, έτσι;
Κι όμως με ντροπιάζεις.
Αυτό έχω να πω.
Άκουσέ με. Δεν θα με στείλεις ποτέ εκεί πάνω μόνος σου.
Ας μαζευτούμε περισσότερες κι ας προσπαθήσουμε, εντάξει;
Ναι. Εντάξει. Ωραία. Όλοι έτοιμοι;
Και... πέντε, έξι, επτά.
Και πριν το μεσημέρι ούτε δεύτερο πιο πριν...
Την κάνουμε για κέρασμα στους Κηφήνες...
Ευχαριστώ, Τάγκερ.
Αν με δεις αλαφιασμένο στο κάρι τρέχω, το πιο πιθανό...
στο Σάιαμιζ ή στο Γκλάτον.
Αν δείχνω κατσούφης περιδρόμιασα στον Τύμβο...
με λάχανο, ρυζόγαλο και προβατίνα.
Σε όλη την Σεντ Τζέιμς το όνομα το πιο ξακουστό...
είναι το όνομα της πιο στυλάτης γάτας...
Κι όλοι είμαστε περήφανοι που υποκλίνεται και μας χαιρετά...
ο Μπάστοφερ Τζόουνς που τις λευκές...
ο Μπάστοφερ Τζόουνς που τις λευκές γκέτες του φορά.
Λίγο πολύ, κάπως έτσι, περνά του Μπάστοφερ η μέρα...
Στο ένα κλαμπ...
ή στο δίπλα με βρίσκεις...
Δεν θα εκπλαγείς λοιπόν που μπροστά στα μάτια σου...
έχει γίνει τόσο στρογγυλός.
Είμαι έντεκα κιλά και αλήθεια λέω...
ότι κάθε μέρα ανεβαίνω.
Όμως είμαι καλοδιατηρημένος και έχω παρατηρήσει...
όλη η ζωή μου μια ρουτίνα και θα έλεγα...
ότι είμαι στα ντουζένια μου και δεν χαλάω τη ζαχαρένια μου...
Τάδε έφη η πιο στρουμπουλή γάτα.
Πρέπει και θα έρθει η χαρά στο Πολ Μολ.
Όσο ο Μπάστοφερ Τζόοουνς τις λευκές...
γκέτες φορά;
Ο Μακάβιτι!
Γκετοφορεμένος Γάτος. Τρελαίνομαι.
Πεινάς;
Φαίνεσαι σαν να μην έχεις φάει για μέρες.
Όρμα.
Κοίταξέ το.
Μύρισέ το.
Πολύ νόστιμο.
Έλα λοιπόν, Γκετοφορεμένε Γάτε. Μπορείς να τα καταφέρεις.
Ανείπωτο.
Μπορούμε να σε βοηθήσουμε;
Δεν θα έπρεπε να είσαι μόνη εδώ.
Δεν είμαι μόνη. Είμαι με τους φίλους μου.
Φίλους;
Φαίνεται ότι έφυγαν και σε άφησαν μόνη.
Μην ανησυχείς.
Θα σε προσέχουμε εμείς.
Έτσι δεν είναι;
Γιατί δεν έρχεσαι μέσα;
Είμαι ο Μάνγκοτζερι...
κι η Ράμπλτιζερ...
Είμαστε το διαβόητο δίδυμο...
των φαρσέρ...
κωμικών...
ισορροπιστών...
και ακροβατών.
Έχουμε σπουδαία φήμη.
Το τσαρδάκι μας είναι στην Βικτώρια Γκρόουβ.
Αλλά εκεί είναι απλώς το κέντρο επιχειρήσεων...
γιατί είμαστε αθεράπευτα επιρρεπείς σε αναζήτηση συγκινήσεων.
Είμαστε πολύ γνωστές στην Κόρνγουολ Γκάρντενς.
Στο Λόνστον Πλέις και την Κένσινγκτον Σκουέαρ.
Η φήμη που μας ακολουθεί...
είναι λιγάκι μεγαλύτερη από όσο μια γάτα μπορεί να ανεχθεί.
Δεν θέλουμε φωτογραφίες, εντάξει;
Αν το παράθυρο του υπογείου είναι λίγο ανοιχτό...
και το δωμάτιο πεδίο μάχης φρικτό...
Αν κάποιο κεραμίδι κρέμεται στην οροφή...
και για αυτό μπαίνει μέσα η βροχή...
Αν όλα τα συρτάρια από το κομό είναι βγαλμένα ...
και δυσκολεύεσαι πολύ να βρεις φανέλα...
Ή αν μετά το δείπνο τα κορίτσια ...
δεν βρίσκουν τις πέρλες...
η οικογένεια θα πει...
«Η απαίσια γάτα πάλι κάνει τρέλες».
Ήταν ο Μάνγκοτζερι...
ή η Ραμπλτίζερ...
και τις περισσότερες φορές μένουμε ατιμώρητες...
γιατί ο Μάνγκοτζερι κι η Ραμπλτίζερ έχουν ισχυρή πειθώ.
Είμαστε επίσης καλοί κλέφτες.
Και γρήγοροι στο σπάσε τζάμι και βούτα...
Το τσαρδάκι μας είναι στη Βικτώρια Γκρόουβ.
Επάγγελμα δεν έχουμε κανονικό.
Είμαστε τύποι φιλικοί και αυτό που μας αρέσει πολύ...
είναι η κουβεντούλα με το όργανο της τάξης...
Γεια σας, αστυνόμε. Της τα αγόρασα ο ίδιος.
-Εσύ το έκανες; -Περίμενε.
Όταν η οικογένεια κάθεται να δειπνήσει...
αποφασισμένη εμπρός στην πάχυνση να μην οπισθοχωρήσει...
με μοσχάρι αργεντίνικο, πατάτες και σαλάτα...
ξάφνου εμφανίζεται ο μάγειρας...
και λέει με τεθλιμμένη φωνή...
«Φοβάμαι ότι το φαγητό αναβάλλεται για αύριο το πρωί».
«Γιατί το μοσχαράκι έκανε φτερά!»
Κι η οικογένεια αναφωνεί...
«Η απαίσια γάτα κάνει πάλι τρέλες».
Ήταν ο Μάνγκοτζερι ...
ή η Ραμπλτίζερ.
Και τις πιο πολλές φορές μένουμε ατιμώρητες.
Ο Μάνγκοτζερι...
κι η Ραμπλτίζερ.
Έχουμε μια θεσπέσια συνεργασία...
και κάποιες φορές θα έλεγες ότι είμαστε τυχεροί.
και κάποιες άλλες ότι ο καιρός ευνοεί.
Μπαίνουμε στα σπίτια σαν σίφουνας...
και κανένας δεν μπορεί να ορκιστεί...
Ήταν ο Μάνγκοτζερι;
Ή η Ραμπλτίζερ
Ή θα ορκιζόσουν ότι ήταν και οι δύο;
Σαν ακούσεις σπασμένα γυαλιά...
ή κρότο ηχηρό στο κελάρι...
ή ένα κουδούνισμα στη βιβλιοθήκη...
από ένα βάζο της δυναστείας των Μινγκ.
Τότε η οικογένεια θα πει...
«Ποια γάτα ήταν τώρα;»
Ήταν ο Μάνγκοτζερι ...
και
η Ραμπλτίζερ...
Και δεν μπορείς να κάνεις τίποτα πια.
Έρχομαι, Βικτώρια!
Μην φοβάσαι! Μείνε εκεί!
Σκυλάκι! Πιάσε!
Σε έψαχνα παντού.
Νόμιζα ότι θα χάσεις την άφιξη.
Ποια άφιξη;
Της Δευτερόνομης.
Πού βρίσκομαι;
Μοιάζει με μεγάλη μαούνα στη μέση του Τάμεση.
Εσύ τι κάνεις εδώ;
Δεν έχω ιδέα.
Κι έχω χάσει όλες τις κατσαρίδες μου.
Δεν γίνεται να είμαι σε μια μαούνα στη μέση του Τάμεση.
Υποτίθεται ότι πρέπει να πάω στον χορό.
Όχι, δεν θα πας πουθενά, Γκετοφορεμένε Γάτε.
Είμαι αποφασισμένος να κερδίσω και προτιμώ τον ανταγωνισμό αλυσοδεμένο.
Γκράουλταϊγκερ.
Κράτα τους εδώ.
Δεύτερη φορά που με αποκάλεσε έτσι.
«Γκετοφορεμένος Γάτος». Λες και με κοροϊδεύει.
Μου αρέσει αρκετά. Άρα κοροϊδεύει τον εαυτό του.
Ποιος είσαι εσύ;
Ο Γκράουλταϊγκερ.
Γάτα φονιάς, ταξιδεύω στη μαούνα...
η πιο σκληρή γάτα που γυρίζει τον ντουνιά.
Από το Γκρέιβσεντ μέχρι την Οξφόρδη, εκπληρώνω στόχους σκοτεινούς με άνεση...
και χαίρομαι τον τίτλο μου: «ο Τρόμος του Τάμση».
Σωστά, αλλά, δεν κάνει ρίμα.
Δεν μπορείς να πεις «Τάμση» διότι πρέπει να κάνει ρίμα με την «άνεση».
Είναι ο Ποταμός Τάμεσης.
Είσαι ο Γκράουλταϊγκερ, λοιπόν;
Ναι. Νομίζω θα το θυμάμαι.
Τώρα καταλαβαίνω πολύ καλά ποιος είσαι.
Ευχαριστώ που με ενημέρωσες.
Πού ήσουν;
Είναι δικό μου.
Άλλο ένα ταχυδακτυλουργικό που δεν πέτυχε.
Ήρθες πάνω στην ώρα για να δεις την Δευτερόνομη.
Ποια είναι η Δευτερόνομη;
Έχει ζήσει χρόνια πολλά...
μια γάτα που συνεχόμενες ζωές έχει ζήσει...
Διάσημη από ρητά και ποιήματα...
λίγο καιρό πριν την στέψη της βασίλισσας Βικτωρίας...
η Δευτερόνομη έζησε πολλές ζωές.
Τολμώ να πω ενενήντα εννιά.
Αμέτρητοι οι απόγονοί της ζούνε και βασιλεύουν...
και το χωριό, αν και στη δύση της, γύρω της καμαρώνει...
στην όψη της ατάραχης και γαλήνιας φυσιογνωμίας...
όταν στον τοίχο λιάζεται του πρεσβυτερίου...
οι πιο παλιοί κάτοικοι φωνάζουν:
«Μα, μπορεί να είναι αλήθεια;»
«Ναι, όχι, δεν μπορεί!»
«Το μυαλό μπερδεμένο αλλά το ομολογώ.»
«Είναι μάλλον η Δευτερόνομη!»
Μα, μπορεί να είναι αλήθεια;
Ναι, όχι, δεν μπορεί!
Το μυαλό μπερδεμένο αλλά το ομολογώ.
Είναι μάλλον η Δευτερόνομη!
Μα, μπορεί να είναι αλήθεια;
Ναι, όχι, δεν μπορεί!
Το μυαλό μπερδεμένο αλλά το ομολογώ.
Είναι μάλλον η Δευτερόνομη!
Μα, μπορεί να είναι αλήθεια;
Ναι, όχι, δεν μπορεί!
Τα πόδια μου τρέμουν, βαδίζω αργά...
και προσέξτε τη Δευτερόνομη.
Οι Γάτες βρίσκονται κάθε χρόνο...
τη νύχτα που θα κάνουμε την εκλογή.
Και τώρα η αρχηγός των γατών είναι εδώ...
και οι Γάτες μπορούν να χαρούν!
-Ποιον θα διαλέξει; -Ποιον θα διαλέξεις;
Ποιον θα διαλέξει;
Οι Γάτες βγαίνουν απόψε...
Όλες μαζί και καθεμιά...
Το Γατοφέγγαρο φέγγει λαμπερό...
Οι Γάτες έρχονται στον Γατοχορό...
Οι Γάτες είναι λευκές και μαύρες...
μικρούλες όλες...
χαρούμενες και ζωηρές.
Και ευχάριστες σαν τις ακούς να νιαουρίζουν...
οι Γάτες έχουν πρόσωπα χαρούμενα...
οι Γάτες έχουν μαύρα μάτια, λαμπερά...
μας αρέσει να φερόμαστε με ανωτερότητα...
περιμένοντας το Γατοφέγγαρό μας να ανέβει ψηλά...
αναπτυσσόμαστε αργά...
δεν είμαστε πολύ μεγάλες...
μα πλασματάκια χνουδωτά...
ξέρουμε πώς χορεύουνε στις σάλες...
μέχρι το Γατοφέγγαρό μας να ανέβει ψηλά...
Παίρνουμε το μπάνιο μας και κάνουμε τη σιέστα μας...
αφού πλυθούμε πίσω από τ’ αυτιά...
στεγνώνουμε διεξοδικά...
Οι Γάτες είναι λευκές και μαύρες...
και μάλλον μεσαίου μεγέθους...
πεταγόμαστε σαν τα βεγγαλικά...
κι έχουμε μάτια που λάμπουν σαν φεγγάρια...
Οι Γάτες είναι λευκές και μαύρες...
και, όπως είπαμε, μικρές...
Αν είναι νύχτα με καταιγίδα...
χοροπηδάμε στο σαλόνι.
Αν είναι μέρα γεμάτη φως...
θα έλεγε κανείς ότι δεν κάνουμε τίποτα.
Μόνο ξεκούραση και ετοιμασία...
για το Γατοφέγγαρο και τον Γατοχορό!
Γάτες, βγείτε έξω απόψε!
Όλες μαζί και καθεμιά!
Το Γατοφέγγαρο φέγγει λαμπερό.
Γάτες, ελάτε στον Γατοχορό!
Γάτες, βγείτε έξω απόψε.
Όλες μαζί και καθεμιά.
Το Γατοφέγγαρο φέγγει λαμπερό.
Γάτες, ελάτε στον Γατοχορό.
Είναι ώρα για πάρτι!
Με την άδειά σας, φυσικά.
Σιωπή...
Ούτε ήχος από το πεζοδρόμιο.
Έχει χάσει το φεγγάρι τη μνήμη του;
Μόνο του χαμογελά ...
Στο φως του δρόμου...
τα ξερά φύλλα μαζεύονται στα πόδια μου...
κι ο αέρας λυσσομανά...
Του δρόμου τα φανάρια φέγγουν...
σαν ρυθμικά να στέλνουν μήνυμα μοιραίο
Κάποιος μουρμουρίζει...
στο φως που τρεμοπαίζει...
και ξημερώνει πρωινό ωραίο.
Ανάμνηση...
μοναχή στο φεγγαρόφως...
χαμογελώ αναπολώντας...
ήμουν όμορφη παλιά.
Θυμάμαι τότε που ζούσα ευτυχισμένη...
ας ζωντανέψει πάλι η ανάμνηση.
Ακολούθησέ με στο σπίτι...
αν τολμάς.
Δεν θα ήξερα...
πού θέλεις να πας.
Πώς να τολμήσω...
όταν κανένας δεν τόλμησε για μένα;
Έτσι παραμονεύω στο σκοτάδι...
περιμένοντας τη ζωή μου ν’ αρχίσει.
Χωρίς καμία όμορφη ανάμνηση.
Το μόνο που ήθελα...
ήταν να με αγαπούν...
πολύ μικρή για να γυρνώ μόνη στους δρόμους.
Γεννημένη στην ανέχεια.
Έχεις τουλάχιστον κάτι ...
και κάπου να πιαστείς.
Αναμνήσεις από λαμπερά σπίτια...
που δεν θα δω ποτέ.
Οι αναμνήσεις κι αν έχουν από καιρό χαθεί...
έχεις ακόμη τα όμορφα φαντάσματά τους.
Κι ίσως το σπίτι μου πια...
δεν είναι αυτό που ήξερα...
αυτό που νόμιζα...
μα νιώθω τόσο ζωντανή με τα αυτά τα πλάσματα της νύχτας.
Και ξέρω ότι αυτή η ζωή ασφάλεια δεν έχει...
παρά μόνο τρέλα κι ελευθερία.
Το μόνο που ήθελα...
ήταν να με αγαπούν...
δε θα γυρνώ στους λονδρέζικους δρόμους κατατρεγμένη.
Γεννημένη στην ανέχεια...
μαζί τους θα έχω μια συνέχεια...
κάτι να πιαστώ...
δεν πίστευα ότι θα αγαπούσα τον κόσμο αυτό.
Οι αναμνήσεις έχουν χαθεί από καιρό.
Κι έτσι θα χορέψω με τα αυτά τα όμορφα φαντάσματα.
Οι αναμνήσεις έχουν χαθεί από καιρό.
Κι έτσι θα χορέψω με τα αυτά τα όμορφα φαντάσματα.
Οι ευτυχισμένες στιγμές...
που όλοι βιώσαμε αλλά χάσαμε το νόημά τους,
κι όταν προσεγγίζουμε ξανά το νόημα ζωντανεύει πάλι αυτό που ζήσαμε.
Με μορφή αλλιώτικη...
πέρα από κάθε ορισμό που θα δίναμε στην ευτυχία.
Η εμπειρία που έχεις ζήσει σαν θυμηθείς το νόημά της...
δεν δημιουργείται από μία μόνο ζωή...
αλλά από γενιές πολλές.
Μην ξεχνώντας αυτό που είναι ίσως το ανείπωτο.
Είσαι καλά, αγαπητή μου;
Δεν έχουμε συναντηθεί ξανά, σωστά;
Όχι. Δεν είμαι από την περιοχή.
Με εγκατέλειψαν εδώ.
Καημενούλα.
Θέλεις να με δεις όταν κάνω την επιλογή;
Μπορώ;
Γιατί να μην μπορείς;
Δεν είμαι μία από εσάς.
Ίσως όχι, ακόμη.
Έλα, θα αρχίσουμε σε λίγο.
Γκας.
Γκας, είναι η σειρά σου.
Ήθελα να σου ευχηθώ καλή τύχη.
Είμαι μεγάλος θαυμαστής σου.
Πώς σε λένε;
Κύριο Μιστοφελή.
Είμαι γάτα μαγική, ξέρεις.
-Έχεις ποτέ άγχος; -Όχι, όχι.
Εξασκούμαι και πάλι εξασκούμαι. Έτσι τίποτα δεν μπορεί να πάει στραβά.
Ακούμπα ξύλο.
Δεν έχω παίξει ποτέ στο The Egyptian.
Γκας η Θεατρόγατα.
Ας είναι καλά οι πατούσες μου.
Ο Γκας είναι η γάτα στου θεάτρου την είσοδο.
Το όνομά μου, θα έπρεπε να έχω ήδη συστηθεί...
είναι στ’ αλήθεια Ασπάραγκας αλλά παραείναι μεγάλο...
για να το πει κάποιος και συνήθως με λένε Γκας.
Η γούνα μου φθαρμένη, κι εγώ λεπτός σαν χέλι...
και υποφέρω από παράλυση που κάνει τις πατούσες μου να τρέμουν.
Κι όμως στη νιότη μου ήμουν πολύ ωραίος γάτος...
αν και δεν με φοβούνται πια ποντικοί κι αρουραίοι...
αφού δεν έχω πια την αίγλη της νιότης.
Αν και έχω χάσει τη φήμη μου όπως μου λένε, στα χρόνια μου.
Και πάντα όταν βρίσκω τους φίλους στο κλαμπ...
στο πίσω μέρος της γειτονικής παμπ...
μου αρέσει να τους διασκεδάζω αν άλλος κερνά...
με ανέκδοτα από τα χρόνια μου τα ένδοξα...
Γιατί ήμουν αστέρι μεγάλου βεληνεκούς.
Έπαιξα με τον Έρβινγκ...
έπαιξα με τον Τρι.
Και θυμάμαι την επιτυχία μου στα μιούζικ χολ...
όταν είχα βγει για επτά ανκόρ.
Όμως η μεγαλύτερή μου δημιουργία, όπως αρέσκομαι να διηγούμαι...
το Κτήνος των Βάλτων.
Κι αν κάποιος με κεράσει μια γουλίτσα τζιν...
θα του πω για τον ρόλο που κάποτε είχα στο Ιστ Λιν.
Σε έναν Σεξπηρικό ρόλο μπήκα πάνω στη στιγμή...
όταν κάποιος ηθοποιός ήθελε μια γάτα.
Και αρμόζει να πω ότι τα γατάκια δεν κάνουν πρόβες...
όπως κάναμε εμείς στη βασιλεία της Βικτωρίας.
Δεν παιδεύονται με ρόλους σε ομάδα θεατρική...
και καυχώνται ότι είναι έξυπνα χοροπηδώντας εδώ κι εκεί.
Κι εγώ λέω καθώς ξύνω το κεφάλι με τα νύχια...
Λοιπόν, το θέατρο είναι πια παραμύθια.
Οι νέες παραγωγές είναι καλές και χρυσές...
αλλά απ’ ό,τι ακούω καμία σχέση με τις δικές μας εποχές.
Εκείνη η μαγική στιγμή, που έκανα δουλειά ιστορική...
ως Φάιρφρορφιντλ, το Κτήνος των Βάλτων.
Θα μπορούσα να το τραγουδήσω ξανά.
Μπράβο!
Μπράβο, Γκας!
Θα μπορούσα να έχω ένα αυτόγραφο, κύριε;
Το ότι ζωντάνεψε ξανά ο Φάιρφρορφιντλ απόψε...
ήταν μεγάλη έμπνευση και ταυτόχρονα τρομακτικό.
Μακάβιτι!
Ο επόμενος διαγωνιζόμενος είναι...
ο Σκίμπλσανκς, η Γάτα των Γραμμών.
Ο Σκίμπλσανκς, η Γάτα των Γραμμών.
Η Γάτα των Γραμμών του Τρένου.
Ψίθυροι ακούγονται στις 11.39 από τον επόμενο σταθμό...
και το Νυχτερινό Ταχυδρομείο φεύγει από λεπτό σε λεπτό.
Και λένε, «Σκιμπλ, πού είναι ο Σκιμπλ;»
«Παίζει το πού ‘ναι το δαχτυλίδι;».
«Να τον βρούμε για να φύγουμε».
Οι φρουροί και οι ελεγκτές...
κι όλες του σταθμάρχη οι κόρες...
θα τον έψαχναν παντού...
λέγοντας, «Σκιμπλ, πού είναι ο Σκιμπλ;»
«Γιατί εκτός αν έρθει στο πι και φι...»
«του τρένου δεν θα ξεκινήσει η γραμμή».
Στις 11.42 που η ώρα έχει περάσει...
και έξαλλοι είναι όλοι οι επιβάτες.
Θα κάνω τότε εμφάνιση...
απ’ το πίσω βαγόνι βολτάροντας ...
λέγοντας ότι είχα δουλειά στο βαγόνι αποσκευών.
Τότε το βλέμμα του, ρίχνει ματιά που ανάβει πράσινο...
Κι ακούγεται το σήμα «Αναχώρηση!».
Κι έτσι επιτέλους φεύγουμε για μέρη μακρινά...
του Βόρειου Ημισφαίριου.
Με τον Σκίμπλσανκς, τη Γάτα των Γραμμών.
Σκίμπλσανκς, Σκίμπλσανκς,
Σκίμπλσανκς, η Γάτα των Γραμμών.
Η Γάτα των Γραμμών του Τρένου.
Θα έλεγε κανείς ότι πάνω-κάτω...
εγώ έκανα κουμάντο.
Από το βαγόνι με τις κουκέτες...
μέχρι οδηγό, φρουρούς κι όσους έπαιζαν χαρτιά ρεμπεσκέδες.
Εποπτεία αφ’ υψηλού...
ούτε κλείσιμο ματιού...
κι αμέσως βλέπω αυτό που πας να κάνεις
Και καθόλου δεν εγκρίνω...
περιθώρια για φασαρία δεν αφήνω και το πλήθος παραμένει χαλαρό...
όταν ο Σκιμπλ είναι παρών.
Γιατί δεν παίζεις φάρσες στον Σκίμπλσανκς.
Είμαι μια γάτα που κάνει τη διαφορά...
κι έτσι όλα σωστά με το Ταχυδρομείο του Βορρά.
Όταν ο Σκιμπλ ταξιδεύει...
είναι ευχάριστο που βρίσκεις να αράξεις...
Με το όνομα στην πόρτα...
ο κοιτώνας τακτικός με σεντόνι διπλωμένο, καθαρός...
ούτε μια υποψία σκόνης στη μουσούδα μου μπροστά...
Κι ο φρουρός όλο ευγένεια ρωτά...
«Θα θέλατε το πρωινό σας τσάι...»
«ελαφρύ ή δυνατό;»
Όμως ήμουν ακριβώς από πίσω έτοιμος να του θυμίσω...
με τον Σκιμπλ τίποτα δεν πάει στραβά.
Σαν βρεθείτε στον κοιτώνα...
και σκεπαστείτε μέχρι τα σαγόνια...
σίγουρα θα σκέφτεστε ότι είναι καλό...
όταν ξέρετε ότι δεν θα δείτε ποντικό.
Γιατί για όλα φροντίζει η Γάτα των Γραμμών.
Η Γάτα των Γραμμών του Τρένου.
-Σκίμπλσανκς η Γάτα των Γραμμών. -Σκίμπλσανκς.
Η Γάτα των Γραμμών του Τρένου.
Χαλαρά κουνάει την μακριά του ουρά...
σαν να λέει, «Θα τα πούμε ξανά».
Σίγουρα θα τα πείτε στο βαγόνι του Νυχτερινού Ταχυδρομείου...
με τη Γάτα των Γραμμών του Τρένου.
Μακάβιτι.
ΓΑΤΟΧΟΡΤΟ
Ο Μακάβιτι γάτα μυστήρια τον λένε και «Η Κρυφή Πατούσα»,...
γιατί είναι ο εγκληματίας που αψηφά τον νόμο.
Η Σκότλαντ Γιαρντ και η Άμεση Δράση σηκώνουν τα χέρια ψηλά...
γιατί από την σκηνή του εγκλήματος ο Μακάβιτι πάντα αποδρά!
Μακάβιτι, Μακάβιτι, δεν υπάρχει άλλος στη γη...
κόντρα σε κάθε νόμο, κι αυτόν της βαρύτητας ακόμη.
Ο τρόπος που ανυψώνεται θα άφηνε έκπληκτο κι έναν φακίρη...
όμως από την σκηνή του εγκλήματος ο Μακάβιτι πάντα αποδρά!
Ο Μακάβιτι γάτα μουσταρδιά, πολύ ψηλός, λεπτός...
αμέσως θα τον γνώριζες, μάτια βαθουλωτά...
το φρύδι του ρυτιδιασμένο από τον στοχασμό το μέτωπο σαν θόλος...
η γούνα του ατημέλητη με μπόλικη την σκόνη, μουστάκι απεριποίητο.
Με κίνηση φιδίσια κουνάει το κεφάλι,
κι όταν κοιμισμένο τον περνάς πάντα είναι ξύπνιος ο μπελάς!
Μακάβιτι, Μακάβιτι, δεν έχει άλλον η γη...
αφού είναι τέρας σε γατίσια παραλλαγή τέρας ανηθικότητας...
θα τον δεις μες στο στενάκι θα τον δεις και στην πλατεία...
όμως από την σκηνή του εγκλήματος ο Μακάβιτι πάντα αποδρά!
Δείχνει αξιοσέβαστος...
μα στα χαρτιά είναι κλέφτης...
δεν βρίσκεις τις πατούσες του στ’ αρχεία της Σκότλαντ Γιαρντ.
Όταν το ντουλάπι κάνει φτερά και λείπουν τα κοσμήματα ...
όταν έλειψε το γάλα κι έσκασε το πεκινουά ...
όταν έσπασε το τζάμι και τα ξύλα δεν παίρνουν επισκευή...
Αυτό κι αν είναι θαύμα! Ο Μακάβιτι πάντα αποδρά!
Μακάβιτι, Μακάβιτι, δεν έχει άλλον η γη...
Γάτα δεν έχει υπάρξει με αβρότητα παρόμοια.
Πάντα έχει ένα άλλοθι και δύο -τρία ρεζέρβα.
Όποτε κι αν έγινε το έγκλημα, ο Μακάβιτι πάντα αποδρά!
Και λένε πως όλες οι γάτες με σκανταλιές γνωστές...
ας αναφέρω τους Μάνγκοτζερι, Ράμπλτιζερ, Γκρίντλμποουν,...
είναι απλώς ερασιτέχνες μπρος στη γάτα που συνέχεια...
είναι επικεφαλής.
Τον Ναπολέοντα του εγκλήματος!
Μακάβιτι, Μακάβιτι, δεν έχει άλλον η γη.
αφού είναι τέρας σε γατίσια παραλλαγή τέρας ανηθικότητας...
θα τον δεις μες στο στενάκι θα τον δεις και στην πλατεία...
Όμως απ΄ τη σκηνή του εγκλήματος...
Ο Μακάβιτι...
Ο Μακάβιτι!
Ο Μακάβιτι...
Από την σκηνή του εγκλήματος...
ο Μακάβιτι πάντα αποδρά!
Ναι!
Ήρθε η ώρα να γίνει η επιλογή.
Δευτερόνομη, παρακαλώ.
Μιας κι είμαι ο μόνος διαγωνιζόμενος.
Και, προφανώς, ο καλύτερος.
Λοιπόν...
Ποτέ.
Διαλέγω τη γάτα που της αξίζει μια νέα ζωή.
Κρίνω μια γάτα από την ψυχή της.
Έχει ψυχή.
Έχω μεγάλη ψυχή.
Είσαι απατεώνας, Μακάβιτι.
Δευτερόνομη...
Θα πάω στον Γατοπαράδεισο.
Απαιτώ να μου δώσεις μιαν άλλη ζωή.
Ποτέ δεν θα πας στον Γατοπαράδεισο.
Αυτό θα το δούμε.
Γκράουλταϊγκερ, βάλε την να περπατήσει στη σανίδα.
Πες ότι διαλέγεις εμένα, αλλιώς θα πνιγείς στο ποτάμι.
Ποτέ δεν θα είσαι η επιλογή μου!
Αυτή είναι η τελευταία σου ευκαιρία.
Ποτέ!
Πού είναι η Δευτερόνομη;
Πού πήγε;
Δεν ξέρουμε.
Πού είναι;
Το κάναμε για να διασκεδάσουμε.
Δεν ξέραμε ότι θα την πάρει.
Κάτι θα μπορούμε να κάνουμε.
Δεν γίνεται να τη φέρουμε εδώ ως δια μαγείας.
Ναι, γίνεται!
Ναι, μπορούμε.
Είσαι μάγος.
-Τι; -Δεν είναι κακή ιδέα.
Ίσως αξίζει να δοκιμάσεις.
Αλήθεια, δεν μπορώ.
Θα μπορούσες να προσπαθήσεις.
Καλή τύχη.
Μπορείς να τα καταφέρεις.
Ας είναι καλά οι πατούσες μου.
-Μπορούμε να έχουμε έναν προβολέα; -Σε παρακαλώ, μην με αναγκάζεις.
Και το τύμπανο, παρακαλώ.
Οι μεγαλύτεροι μάγοι έχουν κάτι να μάθουν...
από τα μαγικά νούμερα του κύριου Μιστοφελή.
Και όλοι λέμε:
Ποιος να το ’λεγε! Ότι θα υπήρχε ποτέ...
γάτα τόσο έξυπνη σαν τον ΜαγικοΜιστοφελή.
Είμαι ήσυχη, μικρή και μαύρη...
από την κορυφή μέχρι τα νύχια...
χωράω μες στην πιο μικρή σχισμή...
και περπατώ στην ράγα την πιο στενή
μπορώ να διαλέξω από τράπουλα χαρτί...
κι είμαι το ίδιο καλός με το ζάρι...
και πάντα μπορώ να σας ξεγελώ...
ότι μόνο ποντίκια κυνηγώ...
κάνω κόλπα πολλά με φελλό,...
με κουτάλι και λίγο ταραμά...
αν ψάχνετε μαχαίρι ή πιρούνι...
και νομίζετε ότι έχει χαθεί στον τορβά...
τη μία το βλέπετε και την άλλη χάνεται...
όμως μες στη βδομάδα στο γρασίδι πεταμένο λιάζεται!
Και όλοι λέμε:
Ποιος να το ’λεγε! Ότι θα υπήρχε ποτέ...
γάτα τόσο έξυπνη σαν τον ΜαγικοΜιστοφελή;
Μπορείς να το κάνεις.
Ο τρόπος μου απρόσιτος και ασαφής...
δείχνω σαν την πιο ντροπαλή γάτα...
όμως η φωνή μου έχει ακουστεί μέχρι την οροφή...
όταν κουρνιάζω δίπλα στη φωτιά.
Και κάποιες φορές η φωτιά με ακούει...
όταν στα κεραμίδια κουρνιάζω της οροφής.
Τουλάχιστον όλοι άκουσαν μιας γάτας το γουργουρητό...
όπερ εστί απόδειξη αδιάσειστη...
των μοναδικών μαγικών μου δυνάμεων.
Θυμάμαι την οικογένεια που με καλούσε...
από τον κήπο να μένω σπίτι με τις ώρες.
Και όταν κοιμόμουν στη σάλα...
δεν πέρασε καιρός που η γάτα η καταπληκτική...
έβγαλε εφτά γατάκια μέσα από ένα καπέλο!
Τι;
Κύριε Μιστοφελή;
Ήρωά μου!
-Μην φεύγετε! -Πέφτω!
-Και όλοι λένε: -Τρέξτε!
Ποιος να το ’λεγε! Ότι θα υπήρχε ποτέ...
γάτα τόσο έξυπνη σαν τον ΜαγικοΜιστοφελή;
Ποιος να το ’λεγε! Ότι θα υπήρχε ποτέ...
γάτα τόσο έξυπνη σαν τον ΜαγικοΜιστοφελή;
Σας παρακαλώ.
Ποιος να το ’λεγε! Ότι θα υπήρχε ποτέ...
γάτα τόσο έξυπνη σαν τον ΜαγικοΜιστοφελή;
Και όλοι λέμε:
Ποιος να το ’λεγε! Ότι θα υπήρχε ποτέ...
γάτα τόσο έξυπνη σαν τον ΜαγικοΜιστοφελή;
Ποιος να το ’λεγε! Ότι θα υπήρχε ποτέ...
γάτα τόσο έξυπνη σαν τον ΜαγικοΜιστοφελή;
Ποιος να το ’λεγε! ...
ότι θα υπήρχε ποτέ...
γάτα τόσο έξυπνη σαν τον ΜαγικοΜιστοφελή;
-Σαν εσένα. -Σαν εμένα.
Ποιος να το ’λεγε! Ότι θα υπήρχε ποτέ...
γάτα τόσο έξυπνη σαν τον ΜαγικοΜιστοφελή;
Κυρίες και κύριοι, ο φανταστικός, κύριος ΜαγικοΜιστοφελής!
Με ξεγέλασε.
Θα τα καταφέρω.
Θα φτάσω στον Γατοπαράδεισο. Θα νικήσω!
Θα δείτε όλοι σας!
Έλα μαζί μου!
Μην τα βάζεις με την τρελή γάτα.
Φάιρφρορφιντλ!
Γκας!
Το Κτήνος των Βάλτων!
Κτήνος, εσύ.
Χαραυγή...
δες τη δροσιά στο λουλούδι του ήλιου...
κι ένα ρόδο που χάνεται...
τα ρόδα μαραίνονται...
Εγώ, σαν τους ήλιους, στρέφω το πρόσωπο στην αυγή...
περιμένοντας το φως της μέρας.
Τραγούδησε.
Ανάμνηση...
δες το φως του φεγγαριού...
άσε την ανάμνηση να σε οδηγήσει...
δείξε τα αισθήματά σου και ξεκίνα...
κι αν εκεί βρεις το νόημα της ευτυχίας...
τότε μια νέα ζωή θα ξεκινήσει.
Ανάμνηση...
μοναχή στο φεγγαρόφως...
χαμογελώ αναπολώντας...
ήμουν όμορφη παλιά.
Θυμάμαι τότε που ζούσα ευτυχισμένη...
ας ζωντανέψει ξανά η ανάμνηση.
Απομεινάρια περασμένων ημερών...
πικρή η μυρωδιά του πρωινού.
Το φανάρι του δρόμου σβήνει, άλλη μια νύχτα φεύγει...
νέα μέρα ξημερώνει.
Χαραυγή...
πρέπει να περιμένω την ανατολή...
να προσδοκώ μια νέα ζωή...
και να μην πάψω να ελπίζω.
Όταν έρθει η αυγή, η νύχτα θα γίνει ανάμνηση...
και μια νέα μέρα θα ξεκινήσει.
Ο ήλιος του καλοκαιριού μέσα από τις φυλλωσιές...
παίζει ατέλειωτο κρυφτούλι...
Σαν λουλούδι στον ερχομό της αυγής...
έτσι κι η ανάμνηση ξεθωριάζει...
Άγγιξέ με...
είναι τόσο εύκολο να με αφήσεις...
μοναχή με την ανάμνηση...
των ευτυχισμένων ημερών...
Αν με αγγίξεις θα καταλάβεις τι είναι ευτυχία.
Κοίτα...
μια νέα μέρα...
ξεκινά.
Εσύ είσαι η επιλογή μου.
Ευχαριστώ.
Το μόνο που ήθελες...
ήταν να σε αγαπούν...
να μην γυρνάς στους λονδρέζικους δρόμους κατατρεγμένη.
Όλες τις δυσάρεστες αναμνήσεις...
διώξε μακριά...
και θα χορέψεις με αυτά τα όμορφα φαντάσματα.
Ψηλά, ψηλά, πέρα από το ξενοδοχείο Ράσελ...
Ψηλά, ψηλά, πέρα από τον Γατοπαράδεισο.
Ψηλά, ψηλά, πέρα από το ξενοδοχείο Ράσελ.
Ψηλά, ψηλά, πέρα από τον Γατοπαράδεισο.
Ψηλά, ψηλά, πέρα από το ξενοδοχείο Ράσελ.
Ψηλά, ψηλά, πέρα από τον Γατοπαράδεισο.
Ψηλά, ψηλά, πέρα από το ξενοδοχείο Ράσελ.
Ψηλά, ψηλά, πέρα από τον Γατοπαράδεισο.
Ψηλά, ψηλά πέρα από το Γατοφέγγαρο.
Πέρα από τον Γατοπαράδεισο.
Και πέρα από το Γατοφέγγαρο.
Ψηλά, ψηλά! Ήρθα για τον Γατοπαράδεισο...
Ανείπωτο.
Ζεις!
Η απόκρυφη θεότητα...
της αναίσχυντης γατοσύνης.
«Ζήτω» κραύγαζε γύρω από τον καθεδρικό...
Ζωή στην Αιώνια Γάτα!
Έχετε ακούσει για πολλές ράτσες γάτας...
και η άποψή μου είναι τώρα αυτή...
Δεν χρειάζεστε μεταφραστή...
για να μας καταλάβετε.
Μάθατε αρκετά για να πειστείτε...
πως οι γάτες σάς μοιάζουν πολύ.
Μας είδατε σε δουλειά και παιχνίδι...
κι ακούσατε τα ονόματά μας τα σωστά.
Συνήθειες και περιβάλλον.
Πώς όμως θα φωνάζατε μια γάτα;
Πρώτα λοιπόν, δοκιμάζω τη μνήμη σας...
και δηλώνω ότι: μια γάτα δεν είναι σκύλος.
Πρώτα λοιπόν, δοκιμάζω τη μνήμη σας...
και δηλώνω ότι: μια γάτα δεν είναι σκύλος.
Με τις γάτες, λένε κάποιοι, ένα πράγμα μόνο ισχύει.
Θα μιλήσετε μονάχα όταν λόγο σάς απευθύνει.
Προσωπικά, με αυτό δεν συμφωνώ.
Πιστεύω ότι πρέπει να της απευθύνετε τον λόγο.
Όμως, ποτέ μην ξεχνάτε.
Δεν αγαπά την οικειότητα την υπερβολική.
Καθώς θα υποκλίνεστε βγάζοντας το καπέλο...
Αποκαλέστε την: Ω Γάτα!
Ω Γάτα!
Προτού μια γάτα αποδεχθεί...
σαν φίλο να σας εμπιστευθεί...
κάποιο δωράκι εκτίμησης θα ήτανε καλό.
Ας πούμε, ένα πιάτο με κρέμα ακούγεται σωστό.
Ή αλλιώς μπορείτε να προσφέρετε...
λίγο χαβιάρι, ή πίτα με φουά γκρα...
πέρδικα ή άλειμμα σολομού.
Σίγουρα έχει γούστο προσωπικό.
Και κάποια στιγμή θα πετύχετε τον σκοπό...
φωνάζοντάς την πια με το όνομά της.
Μια γάτα δικαιούται να έχει προτίμηση...
να αποδεικνύετε της δική σας εκτίμηση.
Άρα όλα είναι ξεκάθαρα.
Κι έτσι φωνάζετε μια γάτα.
Πιστεύω ότι είσαι πραγματικά μία από εμάς.
Μια γλυκιά γατούλα.